Soul-in-Sanity Diaries

Lato kalendarzowe dobiegło końca, ale w bardziej gorących krajach jeszcze do około połowy września będzie trwał tzw. aksamitny sezon. Takim przypadkiem jest Bułgaria. Proponuję więc abyście na chwilę zanurzyli się w morską atmosferę wolności i lekkości, niezależnie od tego czy czytasz tego blogposta w drodze do miejsca wypoczynku, czy jesteś już z powrotem, na przerwie obiadowej w starej-dobrej pracy.



Odkąd zerwałam z tradycją nieświadomego shoppingu, nadmiernego materializmu oraz szybką i tanią modą, na początku lata nawet nie zawracałam sobie głowy sprawdzeniem obecności choć jednej pary ultralekkich spodni w mojej garderobie. Skutkiem tego podczas gorących lipcowych dni w Bułgarii wreszcie kupiłam w lokalnym sklepie spodnie prostego cięcia z jasnym printem. No i oczywiście docelowo szukałam tych z podwyższoną linią talii, bo wizualnie zakochałam się w formę, którą spodnie tego typu tworzą. Nie ma znaczenia - czy to są spodnie garniturowe, jeansy czy szorty - podwyższony stan to dla mnie element kluczowy.



Nawiasem mówiąc, spodnie podobne do moich często są określane jako piżamowe. Dlatego, wydaje mi się, kobiety wybierając do nich dodatek preferują romantyczne, eleganckie bluzki, kreując w ten sposób stylizację, która dosłownie przypomina kobiecą odzież nocną.

Ja z kolei czułam w ten wieczór mocny przelew energii. Ubierając się przed wyjściem na spacer stwierdziłam, że chcę założyć coś dopasowanego, ale jednocześnie wygodnego i lekkiego. Przyszedł mi wówczas do głowy dziwny pomysł - czemu nie połączyć dwie rzeczy z (tak naprawdę) mojej bielizny ? Ku mojemu zdziwieniu, bralette razem z crop-topem stworzyli dość interesującą kompozycję. Rozpuszczone włosy częściowo zebrane u góry w luźnego koka sfinalizowały efekt, którego intuicyjnie poszukiwałam.



Patrząc na outfit w całości, zdaje się być sportowy, a równocześnie wygląda na ciekawą stylizację dla wieczornego spaceru. W każdym razie, uważam, że mój mały eksperyment się udał. 

Jakie niezwykłe kombinacje z elementów odzieży i akcesoriów odkryliście kiedyś sami ? Jakie style transformowaliście by odpowiadał waszemu nastrojowi i gustu ?  


Bralette   -   H&M

Spodnie  -  sklep w Nessebarze, BG ; nieznany brand/twórca 

Crop-top  -   New Look 



!!!

Kilka polsko - , angielsko - oraz rosyjskojęzycznych stron dla tych, którzy są zainteresowani bardziej świadomym i etycznym robieniem zakupów :

fairtrade.org.pl - „Co to jest Sprawiedliwy Handel (Fair Trade)?”

joannaglogaza.com - „Manifest slow fashion”

ethicalconsumer.org - “Why buy ethically?”

theartofsimple.net - „Ethical Shopping Guide”

theguardian.com - „Ethical shopping: how the high street fashion stores rate”

racked.com - why 100% ethical shopping is nearly impossible

wonderzine.com  - «Разумное потребление:  Этичные марки и правила шоппинга»  - стоящие внимания статьи также с ссылками на онлайн магазины (!)

be-in.ru - хороший путеводитель о этичном потреблении и экосознании для начинающего ( от моды до мыла и шампуней)

Dosłownie 15 blogpostów temu opisywałam swoje stylizacje z punktu widzenia aktualnych trendów, korzystnych połączeń kolorystycznych oraz ciekawych kombinacji elementów ubioru. Zamykałam outfit w ramach stylu lat 90-ch lub bohochic. Mimo, że wciąż lubię te dwa kierunki, moje ogólne stanowisko wobec mody, zakupów i konsumpcjonizmu w tym roku znacznie się zmieniło. Rzeczy reklamowane przez media oraz propaganda tak zwanych trendów lata/jesieni/zimy/wiosny 2016/2017/2018 nie mają już więcej wpływu na moją decyzję podczas zakupów. Trudno w jednym wpisie podać wszystkie powody by porzucić tradycję fast fashion i przestać śledzić panujące obecnie trendy. Jednak, przynajmniej w tym poście mogę wstępnie przedstawić wam nieco inne podejście do tak codziennego tematu jak wybór outfitu.  

Pod wieloma względami, przed wyjściem z domu na wybór naszej stylizacji wpływają :

1. Pogoda

2. Sytuacja - czy to spotkanie biznesowe, czy czyjś ślub lub po prostu spacer na mieście

Ale często w ogóle nie zwracamy uwagi na własne samopoczucie i nastrój. Chęć bycia osobą z pewnymi i oczywiście lepszymi niż w rzeczywistości cechami i (zwłaszcza jeśli jesteś dziewczyną)  tak często stoi ponad nasz emocjonalny i duchowy stan, że męczymy się za każdym razem przed wyjściem na zewnątrz.

Kojarzysz to banalne "Mam tyle ubrań, że nie mam pojęcia co wybrać"  ?

Może po prostu zbytnio ograniczasz się? Myślisz jedynie o tym by ubrać się "fajnie i pociągająco" albo by dobrze się zaprezentować - a nie tak jak CHCESZ TY i jak będzie NAJWYGODNIEJ DLA CIEBIE ?


Przez długi okres czasu w mojej szafie leżał ten szydełkowy top. Dość interesujący, ale raczej impulsywny zakup dokonany podczas wakacji w małym sklepie w Bułgarii. Top ten nie pochodzi z popularnej sieciówki, ma swoją "osobowość". Niemniej jednak, zupełnie ignorowałam go. Wiecie, jest dosyć długi, przez co spłaszcza sylwetkę. Poza tym, luki w tym topie są za duże by nie zakładać niczego pod spód, ale jednocześnie trudno go kombinować z innymi przedmiotami garderoby (chyba oprócz stroju kąpielowego). 


Miesiąc temu do mojej szafy trafiła ładna suknia od kuzynki, która jest tak samo szydełkowa jak zapomniany przez kilka miesięcy top w głębi mojej garderoby. Zdecydowałam więc z ciekawości połączyć obie te rzeczy. Rozpuściłam i rozluźniłam włosy. Stojąc wówczas przez lustrem zdałam sobie sprawę z tego, że nie uzyskałam żądanego efektu skrajnej kobiecości i ekstrawagancji. Przynajmniej nie osiągnęłam efektu, który my non-stop widzimy w mediach i sieciach społecznościowych odnośnie stylu i mody - sylwetki z dobrze ukształtowanym biustem, talią i biodrami, długimi nogami.

Aczkolwiek, zadowolona byłam z czego innego - z tego jak dziko, niepohamowanie i swobodnie czułam się mając na sobie ten top i suknię razem, spacerując w dusznym letnim zmierzchu. Bez względu na to, że outfit nie podkreślał mojej talii (nie lubię pasków, nawiasem mówiąc) wciąż w całej sylwetce zachowała się swoja osobliwość. Może z powodu formy, którą stwarzają wycięcia na ramionach, a może chodzi tu o obecność ducha bohemy oraz lekkość w outficie jako całości.

Eksperyment – metoda, która nadal jest lekceważona albo nie wzięta pod uwagę w ogóle. (Szczególnie jeśli mowa jest o reorganizacji istniejącego systemu i społeczeństwa).  Jednak co powiecie na eksperyment w sztuce,  a mianowicie w sztuce współczesnej? Jestem pewna, że nie zastanawialiście się o tym (jeżeli nie interesujecie się twórczością jako taką). Może jesteście zdecydowaną większością, która albo jest agresywnymi krytykami, albo nie chce zrozumieć sens skryty w nie oczywistości współczesnych dzieł sztuki. Może jesteś uporczywym fanem klasyki.

Bądź co bądź – zaryzykuj, pozwól sobie tym razem luksus ciekawości i spójrz na zdjęcia dziwnych dzieł sztuki, które miałam okazję zobaczyć na wystawie w Warszawie.


Czy uważasz, że materiał, tkanina powinna spełniać jedyną tylko cechę kluczową – praktyczność?

Estetyka i oryginalność mogą być, ale są niepotrzebne?

Trzymałam się tego zdania rok temu, ale moje zamiłowanie do tworzywa, uwielbienie materii jako specyficznego zjawiska naszego świata było jedną z powodów dlaczego zdawałam na Katedrę Mody na ASP w Warszawie w 2016 roku. To że do końca mi to się nie udało to inna sprawa, ale fakt, że miałam możliwość  do uczestniczenia w zajęciach nawet tylko w charakterze wolnego słuchacza tam kardynalnie wpłynęło na mój światopogląd, estetykę i percepcję.

Mimo że interpretowałam eksponaty już mając za sobą doświadczenie 8 miesięcy na projektowaniu ubioru, dzieła sztuki studentów i absolwentów Pracowni Tkanin Eksperymentalnych mnie zaskoczyły. Naprawdę. Każda kompozycją zdawała się opowiadać własną historię za pomocą dwuznacznej manipulacji tkaniną. Jestem stuprocentowo przekonana, że gdybym nie została poinformowana o temacie wystawy nigdy bym nie powiedziała, że jestem na wystawie tkanin. Jedynie co, na pewno zauważyłabym, że widzę masę eksperymentalnych podejść o różnych skalach, typach i formatach.

Na wystawie było ok. 15-20 dzieł sztuki i w każdej z nich zdziwiło mnie co innego. Po prostu spójrzcie na zdjęcia niektórych prac i zadajcie sobie parę łatwych pytań:

- Jakie mam skojarzenia z konkretną kompozycją? Co ona mi przypomina?

- Jakie uczucie wywołuje? Wstręt? Obojętność?

Uaktywnij i zmuś wszystkie narządy percepcji do współpracy z rozumem i znajdziesz znaczenie w każdym dziele sztuki. Zdasz sobie sprawę z tego, że każda praca zdaje się  celowo opowiada o pewnych dylematach współczesnego społeczeństwa, człowieka i świata.



Na przykład, najgłębsze wrażenie na mnie zrobiła kompozycja z niewidzialnych ciał albo określiłabym to raczej kompozycją z zawieszonych w przestrzeni, pomarszczonych oraz najwyraźniej nakrochmalonych dżins i koszul. Autor niemal rzeźbiarz wykorzystał cechy tworzywa i nadał najbardziej podstawowym i banalnym przedmiotom garderoby elegancki kształt i teksturę. Dzieło emanuje taką ilością ekspresji i dynamiki, że wydaje się, że to są rzeczywiście osoby, a nie tylko samotna materia unosząca się w powietrzu.

Koncepcja tego dzieła sztuki przypomina mi zjawisko shoppingu, manii zakupów, a nawet obsesję na punkcie konsumpcji we współczesnym społeczeństwie. Kapitalizm i cały schemat „pracuj-zarabiaj-kupuj” skłania nas do materializmu i wymusza przywiązanie do środku wszystkich dóbr systemu – pieniędzy, które są przyczyną strachu, a w niektórych wypadkach – agresji.

Zatem, każda kompozycja, jakiekolwiek dzieło sztuki – utwór muzyczny czy książka opowiada historię, zmusza do myślenia co jest bardzo wartościowe w czasach dzisiejszych. Panujący obecnie system i nasz styl życia zaczynają przypominać raczej wyścigi szczurów w pogoni za zyskiem, własnym bezpieczeństwem i korzyścią. Przez to nikt za bardzo nie myśli problemach, które sam system rodzi i jak sytuacja się pogarsza, czy mowa jest o głodzie w krajach trzeciego świata, czy o globalnym ociepleniu klimatu.


Oficjalnie nie ogłoszonym celem eksperymentu w każdej dziedzinie jest rozwój. Nie da się iść do przodu, rozwijać się bez ryzyka, spokojnie i jednostajnie. Zmienność, jak to było podkreślone przez wiele ludzi i naukowców, w tym przez Einsteina – to jedyna stała we Wszechświecie.
Ja sądzę, że nie istnieje tak naprawdę słynnego zjawiska „sztuki dla sztuki”. Nawet jeśli nadal używasz tej koncepcji opisując dzieła sztuki, które są zbyt niezwykłe i ekscentryczne dla twojej percepcji. Jeśli twórca dzieła nie zakomunikuje o znaczeniu swojego dzieła albo nawet przyzna jej brak, odbiorca  zdecydowanie znajdzie podtekst nawet podświadomie.

Wokalista zespołu Die Antwoord Ninja ujął moje myśli w słowa na ten temat, omawianie którego zajęło przestrzeń kilku akapitów, o wiele lepiej:


___________________

Zdjęcia: nr 2 and 3 są z Tkanina Eksperymentalna / Experimental Textile Facebook profile , pozostałe zrobione przeze mnie.

Źródła :

tygodnikprzeglad.pl - Koniec sztuki dla sztuki - Przemysław Szybartowicz 

spin.com - Die Antwoord, totally insane words of wisdom - by David Marchesa