Soul-in-Sanity Diaries: współczesnyświat

Magia swiat Bozego Narodzenia - czujecie to?

dekoracje-święta-boże-narodzenie-stare-miasto-klimat-nastrój (4)

W czym kryje się ta radość, przyjemne podniecenie i cała krzątanina z waszego punktu widzenia?
(niezależnie czy świętujęcie 24-26 grudnia jak katolicy, czy 6-8 stycznia jak prawosławni)

Ludzie wierzący pewnie powiedzą, że samo wydarzenie, ekscytacja oraz oczekiwanie związane są z narodzinami Jezusa, podczas gdy, powiedzmy, mniej wierząca część społeczeństwa podkreśli wagę i wartość faktu, że te 3 dni wolnego od pracy można, a wręcz należy spędzić z rodziną, siedząc przy stole pełnym jedzenia i obok pięknie udekorowanej choinki otoczonej prezentami, z zapalonymi świeczkami i lampkami.
Ile osób, tyle postrzegań tej wspaniałej pory roku.

Jednak najbardziej przerażające wydaje się być to jak obecnie panujący system - kapitalizm - wypaczył wszystkie oryginalne wartości i cechy Bożego Narodzenia, bo znowu przypomnijmy sobie - jest to przede wszystkim święto chrześciańskie. Ludzie, którzy go obchodzą szczerze wierzą, że tego samego dnia ok. dwóch tyśięcy lat temu narodził się bóg. Mimo, że już nie należę do grupy osób wierzących w to zdarzenie, ani utożsamiam się z żadną inną religią wciąż uważam, że kompletnym absurdem jest to jak święto religijne staje się coraz bardziej świętem materializmu i konsumpcji.

Boże Narodzenie staje się kultem (i jest on nawet gorszy od zwykłego dla nas wszystkich chrześciaństwa)

święta-stare-miasto-boże-narodzenie-kapitalizm-warszawa

Z roku na rok sytuacja przedświąteczna w Polsce wygląda coraz gorzej. Nie ma mowy, abyś mógł spokojnie przejść się przez centrum handlowe ze względu na liczbę kupujących, którzy dosłownie biegają od jednego butiku do Zary lub H&M. Tak sprawa wygląda już w pierwszym tygodniu grudnia, podczas słynnego Black Friday - Czarnego Piątku. Nigdy nie rozumiałam zjawiska: czy ludzie naprawdę tak gorliwie pragną kupić najlepszy prezent dla bliskiej osoby, że w zasadzie kupują wszystko co widzą, czy jednocześnie świadomie kupują dziesiątki różnych rzeczy o wątpliwej jakości popularnej marki również dla siebie? Nie, z pewnością mają do tego prawo, ale czy nie zgadzacie się, że często szał zakupów przekracza wszelkie granice rozsądku?
Co się dzieje podczas czasu wielkich wyprzedaży w społeczeństwie za oceanem, w Ameryce? A teraz również w Europie?

black-friday-christmas-spirit-presents-czarny-piątek-wyprzedaże-święta-materializm

chip.pl

Być może problem tkwi nie w samym kulcie materializmu tylko w tym, że niskie pensje / emerytury zaszczepiają w podświadomości ludzi tę obsesję by maksymalnie wykorzystać okazję zakupu czegokolwiek z 50, a nawet 90% zniżką?
Z drugiej strony, ci, którzy mają naprawdę mało pieniędzy, biedne rodziny nawet na Boże Narodzenie nie mogą sobie pozwolić takie marki jak H&M. Przeważnie współczesne Boże Narodzenie stworzone jest dla nas - dla tej części społeczeństwa, która ma pieniądze i uwielbia nowe rzeczy, a ponadto lubi kupić cokolwiek ze zniżką (choć wszyscy wiemy, że to wszystko jest tylko trickiem marketingowym, prawda?).

"To jest stworzony przez nas okrutny paradygmat, który przynosi korzyści najbogatszym i zmusza nas do konformizmu. Jest jedną z największych oszustw naszych czasów - idea, że Boże Narodzenie jest związane z dobrocią, natomiast służy ono tylko dalszemu pokonywaniu najbardziej poszkodowanych spośród nas." - pisze Sirena Bergman na independent.co.uk.

I czy ktoś w ogóle może wytłumaczyć mi, osobie która nie zna się bardzo dobrze na religii, dlaczego ludzie dają sobie nawzajem prezenty w święta narodzin Chrystusa? Czy tylko mi wydaje się to być nielogiczne?!

Z wielu powodów tegoroczne Święta Bożego Narodzenia nabrały dla mnie zupełnie innego wyglądu i znaczenia - a raczej je straciły.

Ponieważ obchodzenie tego święta (zwłaszcza w Polsce) ściśle wiąże się z wiarą i religią, chodzeniem do kościoła o północy na mszę oraz śpiewaniem kolęd wychwalających narodziny boga osobiście nie odczuwam silnych pragnień ani oczekiwań wobec świąt Bożego Narodzenia. Szczerze mówiąc, kochałam je tylko z trzech powodów: trzech dni wolnego spędzonych w gronie bliskich ludzi, krewnych i przyjaciół; prezentów i wszystkich dekoracji typu światełek i choinki itp.; oraz oczywiście z powodu jedzenia. W tym roku również trzymałam się tych przyczyn, kiedy ponownie zadałam sobie pytanie: "Dlaczego w ogóle mam obchodzić Boże Narodzenie?"

Chociaż prezenty, tak jak pisałam na początku tego wpisu na bloga, z tej listy można już usunąć.

święta-stare-miasto-boże-narodzenie-kapitalizm-warszawa (2)

dekoracje-święta-boże-narodzenie-stare-miasto-klimat-nastrój (3)

święta-stare-miasto-boże-narodzenie-kapitalizm

Przydatne linki //

ENG

crossway.org - "What is the Christmas spirit?" by Dan Schaeffer

independent.co.uk - "This December, it’s time we put an end to the cult of Christmas once and for all" by Sirena Bergman

forbes.pl - "Boże Narodzenie. Kiedy święto chrześcijańskie stało się świętem konsumpcji?" Wojciech Maroszek

gdzielosponiesie.pl - "Konsumpcjonizm w natarciu! Czy otaczając się dobrami materialnymi stajemy się szczęśliwsi?" Dawid Białowąs

РУС

vice.com - "Праздновал бы Иисус Рождество?" Джосая М. Хессе

________________________

Wszystkie zdjęcia w tym blogpoście (oprócz zdjęcia nr 3 i filmuku z YouTube) zostały wykonane przeze mnie.

0Comments

, by Unknown

In photodiary-fotopamiętnik, PLwpisy

Photo Diary #5. Zajęci ludzie : czy jesteś jednym z nas?

0Comments

, by Unknown

In fotografia, PLwpisy

Jak nie oszaleć w wielkim mieście

wielkie-duże-miasto-warszawa-społeczeństwo

Tak naprawdę dzisiejszy wpis należy do takiego typu notatek, które chciałabym mieć wyryte w swoim przytłoczonym uczuciami mózgu.

Kategorycznie nie popieram przekonania i w ogóle nie wierzę w to, że w życiu "osoby dorosłej" oraz, że mieszkając w "wielkim mieście" takie czynniki jak zdrowie mentalne, psychologiczne, emocjonalne czy fizyczne są jedynie ładnymi słowami albo przyjemnymi wspomnieniami młodości i dzieciństwa (lub kolejnym powodem do narzekania). Po co żyć na tym świecie wiedząc, że nigdy nie przyniesie ci spokoju, a tylko nieustanny wyścig szczurów, w których ty - najważniejszy zasób - uważany jesteś za gumę, którą można rozciągać i transformować na wszelkie sposoby bez żadnych ograniczeń?

Uważam, że celem życia jest samo życie samo w sobie - proces, jakikolwiek on jest. Wydaje mi się, że już istoty żyjące w zależności od swoich zdolności intelektualnych oraz potrzeb decydują o tym na czym polega ich wyjątkowy sens i cel istnienia. Jednak uznać - otwarcie i wielokrotnie - że życie jest wyścigiem o przetrwanie (w wyniku którego wszyscy prędzej czy później umrą tak czy inaczej) ?!

Dlaczego więc nie potrafimy przestać biegać 24 godziny na dobę przez 7 dni w tygodniu ledwie oddychając, cierpiąc na ataki paniki, bezsenność i inne temu podobne choroby współczesnego społeczeństwa?

Jest wiele przyczyn takiego stanu rzeczy. Studia, kariera, rodzina, społeczeństwo, środowisko, dążenie do sukcesu, pragnienie być zawsze i wszędzie. Często staram się usprawiedliwiać samą siebie na podstawie tych wymówek przez co też pozwalałam swojemu Ego gnębić mnie dalej.

W końcu nie żyjemy życiem żadnej innej osoby, ani tej której opinia jest dla nas bardzo ważna (opinia osoby-autorytetu), ani życia społeczeństwa jako całości, ale żyjemy NASZYM WŁASNYM ŻYCIEM.

Zastanów się - jak w ogóle egzystencja i życie codzienne społeczeństwa może być mniej lub bardziej adekwatne i jakościowe jeśli jego cząstki dosłownie topnieją z dnia na dzień przez siłę samokrytyki i bezsensowną pogonię?

Zadaję sobie to pytanie gdy czuję, że plany nastawione na sukces znowu się rozwalają i przytłaczają mnie swoimi ruinami. Idę po mieście, robię różne rzeczy, funkcjonuję, ale myśl o mojej niewystarczającej wydajności wyniszcza mnie od środka. Uwaga: "myśl o niewystarczającej produktywności", nie chodzi nawet o niesatysfakcjonującą mnie lub niepokojącą wydajność! Poza tym, jeśli szczerze zapytam siebie teraz czy jestem zadowolona z moich obecnych osiągnięć i tego czym się zajmuję to odpowiem - tak! Jestem świadoma tego, że jest jeszcze wiele okoliczności i czynników nad którymi wciąż pracuję by robić postępy szybciej, lepiej i przy mniejszym zużyciu energii i nerwów, a mimo wszystko jestem zadowolona z samej siebie! O nie, w tym tygodniu jestem wręcz z siebie dumna!

Z pewnością każdy z nas w pewne momenty ma do czynienia ze stresem i szaleństwem tak zwanego "życia w wielkim mieście". W ciągu roku mieszkania w tak skomplikowanej atmosferze wyodrębniłam kilka bardzo ważnych rzeczy - kilka niezwykle ważnych faktów, które lepiej zapamiętać na zawsze:

1. Samokrytyka to raczej zły nawyk, który łatwo może stać się trucizną.

Zauważyłam, że problem samobiczowania pojawia się, gdy zaczynasz spoglądać na WSZYSTKO co robisz z perspektywy trzeciej / szóstej / dziesiątej osoby. Stawiasz się na miejscu swojej osoby-autorytetu. Notorycznie. Nie zrozumcie tego źle, bo umiejętność wyobrażania sobie takich scenariuszy jest całkiem użyteczną umiejętnością. Niemniej jednak tak łatwo jest zatracić się w procesie, że raczej radzę zrezygnować z tej praktyki umyślnego rozwarstwienia osobowości.

Zawsze będą czekali na ciebie krytycy, jednak jeśli staniesz się najbardziej okrutnym krytykiem samego siebie życie, tworzenie i praca stają się nie do wytrzymania. Każdy wie, że łatwo jest krytykować, zwłaszcza innych ludzi, jednak czasami mamy tendencję do tak częstego i okrutnego krytykowania samych siebie, że przyzwyczajamy się do idei, że w każdej chwili wszystko co robimy jest oceniane (bardzo kategorycznie i bezkompromisowo) w wyniku czego zostajemy przygniecami wagą tego ciężaru. Takie 'pogrzeby' są bardzo długie, nienaturalne i powodują dużo cierpienia.

2. Tak naprawdę - nic nie może cię zniszczyć

Wczoraj odbył się trzeci, a nawet chyba czwarty mój tego typu pogrzeb. Utknęłam pod presją jednego z moich błędnych obliczeń i okoliczności. Zdarzyło mi się ponownie znaleźć w tak samej nędznej sytuacji, w którą już wpadłam kilka miesięcy temu. Ta myśl niesamowicie mnie dręczyła.

"Znowu jesteś porażką"

"Przegrałaś"

"Już nic z tym nie zrobisz"

"Ale co mi w ogóle daje taki tok myślenia?" - zastanowiłam się na chwilę.

Depresję, nerwice, zmartwienia, ataki paniki itp. Nie jest to najatrakcyjniejszy zestaw. W momencie, gdy to sobie uświadomiłam i opracowałam w mózgu tak głęboko jak nigdy dotąd - zdałam sobie sprawę, że to nie jest to czego potrzebuję. Uświadomiłam sobie, że chcę a nawet MUSZĘ skończyć z użalaniem się nad sobą i niepotrzebnymi spekulacjami. I tyle. Oczywiście, pesymistyczny nastrój nie opuścił mnie po pstryknięciu palców, ale od tamtego momentu zawsze kiedy wyobrażam sobie co mój autorytet mógłby mi powiedzieć o projekcie w który jestem zaangażowana, jak on/ona mnie skrytykowałby, co wydałoby się mu beznadziejne (uwaga: nawet się nie zastanawiam co by mogło mu się podobać i co mógłby mi doradzić!), pytam samej siebie:

"Co jego krytyka naprawdę zmieni w moim życiu? Czy mnie zabije, czy zniszczy?" - nie. Nie.

Tak, mogę się poczuć trochę gorzej, ale nawet najbardziej negatywna recenzja czy opinia nie grozi mi nagłą śmiercią!

I to jest jedna z najważniejszych rzeczy, którą powinieneś zapamiętać. Chodzi tu o świadomość, prawdziwą świadomość, że bez względu na to co się wydarzy w tym życiu nic tak naprawdę nie jest w stanie cię zniszczyć! Absolutnie! Popsuć nastrój lub plany - tak, zranić swoje Ego - niewątpliwie, ale zabić cię jako osobę, istotę - nie i nigdy. Oczywiste jest, że dość łatwo jest zranić ciało fizycznie lub wręcz zadać śmiertelnych obrażeń (aczkolwiek jest to zbyt głęboka kwestia do dyskusji w którą dziś nie będę się wdawała).

Mimo wszystko wierzę, że wszystkie istoty żywe są olbrzymimi skupiskami bardzo silnej energii skoncentrowanej w formach materialnych zgodnie z wolą i pragnieniem Wszechświata, albo raczej nieświadomych sił natury. Materia ta przyjmuje najbardziej różnorodne kształty, natomiast energia która ją wypełnia jest wieczna. Potrafi przechodzić od jednego stanu do drugiego, przekształcać się, transformować i tak dalej w nieskończoność, ale by ją wymazać kompletnie prawdopodobnie trzeba by było zniweczyć cały świat.

P.S. Wiem - może wydać się dziwne, że w poście o życiu w dużym mieście ilość ludzkich twarzy na zdjęciach jest dosyć znikoma. Uwierzcie mi - tak planowałam, ponieważ następny wpis na bloga będzie kolejnym Photo diary (Foto pamiętnikiem) czy też trochę fotoreportażem, który, mam nadzieję, pokaże i udowodni wam jak mocno można utknąć w pułapce wielkiego miasta.

01:01

01.04.2017

________________________

Wszystkie zdjęcia w tym blogpoście zostały wykonane przeze mnie.

0Comments

, by Unknown

In PLwpisy, samokształcenie

Społeczeństwo potrzebuje terapii

sztuka-rzezba-wystawa-spoleczenstwo-swiat-wspolczesny-samoedukacja-natura-ekologia (2)

Jak poradzić ze stresem? Na przykład mi najbardziej pomagają joga oraz słuchanie muzyki. Nie potrafię zasnąć póki nie zrelaksuję się słuchając przynajmniej dwóch utworów muzycznych.

Z depresją aczkolwiek sytuacja może być trochę bardziej skomplikowana. Z własnego doświadczenia mogę powiedzieć, że skutecznymi środkami są zmiana nawyków i otoczenia.

Co pomaga wam?

..i jak uważacie co z kolei pomoże cywilizacji liczącej około 7 miliardów osób? Wspólne medytacje? Czy transmisja telewizyjna na której liderzy różnych państw wielokrotnie powtarzaliby pewne mantry - jako metoda profilaktyki społecznej?

Lubimy narzekać - głośny czy po cichu, do samego siebie. Wydaje mi się, że zwłaszcza w czasach dzisiejszych ciężko nam odkryć sens własnego życia i wyznaczyć ten jedyny główny cel, motyw wiodący - kiedy tam jeszcze łamać sobie głowę zastanawiając się nad problemami społeczeństwa, ekologii i gospodarki!

Jednak jeżeli w przypadku tzw. 'poszukiwania samego siebie' możemy zwrócić się książek, filmów albo wideo na YouTube by się zainspirować - w kwestiach związanych z społeczeństwem współczesnym większość z nas jest absolutnie zdezorientowana i zagubiona.

sztuka-rzezba-wystawa-spoleczenstwo-swiat-wspolczesny-samoedukacja-natura-ekologia-kultura (3)

- Terapia grupowa - Eva Koťátková -

Właśnie dlatego niektórzy apelują o powrót do 'źródeł', o używanie 'metod alternatywnych', pseudonauk, natury i intuicji. Na zachodzie coraz więcej ludzi praktykuje buddyzm, pragnąc zdystansować się od trosk doczesnych i powrócić do czegoś transcendentalnego, uniwersalnego, duchowego, jakby do tego czegoś bardziej ważniejszego. Sama nawet w czasie swojego kryzysu wewnętrznego ciągle trafiałam na metody tego typu i szczerze mówiąc, nadal trochę wierzę w siłę przyciągania. Nie neguję kompletnie metod alternatywnych - dziś tak powszechnych i popularnych. Choć praktyki te nie można jeszcze udowodnić naukowo, przynoszą sporo korzyści i w pewnym stopniu pomagają (nawet jeśli działają tylko jak pigułki placebo).

Jednocześnie, w ciągu ostatnich kilkudziesięciu lat doszło do tak olbrzymiego skoku w rozwoju technologii i nauki, że na przykład smartfony, które jeszcze w latach 90-tych były rzadkim zjawiskiem, obecnie są używane przez praktycznie każdego mieszkańca globu. Zgodnie z prognozami projektanta przemysłowego i jednego z najmądrzejszych umysłów na Ziemi Jacque-iem Fresco : jeśli już teraz nie zaczniemy kwestionować obecnie panujących systemów społecznych i ekonomicznych ryzykujemy być absolutnie nieprzygotowani na to z jaką szybkością w kolejnych dekadach człowieka w coraz większych rodzajach aktywności i pracach będzie zastępował robot.

Jednakże, nie jest to w żaden sposób zagrożenie dla człowieka przyszłości, ale zagrożenie wyłącznie dla panującego dziś okrutnego systemu. W przypadku ludzkości jest wręcz przeciwnie - roboty oraz ciągle rozwijająca się inteligencja sztuczna mogą przynieść nam ogrom korzyści, pod warunkiem, że zastosujemy je również inteligentnie i poprawnie.

sztuka-rzezba-wystawa-spoleczenstwo-swiat-wspolczesny-samoedukacja-natura-ekologia-kultura (2)

- Doniczki z kwiatami - Vlad Nanca -

Prawdopodobnie, ze względu na to o ile w życiu codziennym uzależnieni jesteśmy od zwykłych smartfonów i internetu (a w szczególności sieci społecznościowych) , a raczej ze względu na to o ile pozwalamy tym narzędziom kontrolować nas, wiele ludzi nadal nie ufa daleko idącym wynalazkom z zakresu robotyki i sztucznej inteligencji. Większość społeczeństwa nadal lekceważy technologie, choć jak to zauważył nie tylko Jacque Fresco, ale także Carl Sagan w swojej książce "Świat pełen demonów, nauka jako świeczka w ciemności", nikt nie wyrzuca przez okno kuchenek mikrofalowych, telewizji i innych technologii, które stały się integralną częścią naszego życia.

Oczywiście jest to skomplikowany temat, a ja ciągle się uczę, odkrywam coraz więcej nowych informacji, faktów z najróżniejszych źródeł - książek, programów, podcastów, filmów itd.

Ale co może nam pomóc uniknąć kryzysu?

Co poradzić na te wszystkie problemy: nierówność społeczną i finansową, destrukcję środowiska?

Wychodząc z wystawy "Półprawda" w Warszawie kilka tygodni temu (więcej na temat tej wystawy na końcu blog posta) prawie natychmiast przypomniała mi się wystawa "Terapia Grupowa" Evy Koťátkovej i pomyślałam:

"Może to dokładnie to czego społeczeństwo potrzebuje? Coś w stylu integracji wewnętrznej?"

Jaka jest twoja opinia i ocena?

sztuka-rzezba-wystawa-spoleczenstwo-swiat-wspolczesny-samoedukacja-natura-ekologia

- [5 zdjęć u góry] Bez tytułu (Mity, ptaki i kły) oraz Kreator serii zdjęć - Petra Feriancová -

Od pewnego czasu zastanawiam się nad tymi kwestiami, słucham opinii ekspertów od różnych dziedzin próbujących znaleźć sposób na poprawę obecnej sytuacji.

Tak naprawdę sprowadza się to do następujących rzeczy:

.. po pierwsze, powinniśmy przyzwyczaić się do tego, że im dalej idziemy i rozwijamy się, tym bardziej nieodwołalnym elementem naszego codziennego życia powinna się stać metoda naukowa* (podobnie jak to zdarzyło się ze smartfonami czy komputerami w pewnym momencie)

* to znaczy być otwartym na każdy pomysł, ale nie akceptować wszystkiego tylko dlatego, że w to wierzymy. Musimy ćwiczyć zdrowy sceptycyzm i rozwijać zdolność do krytyki konstruktywnej zaczynając już od wczesnego dzieciństwa, ale przede wszystkim powinniśmy uczyć się tego sami i uczyć innych jak testować, sprawdzać nasze pomysły i fantazje poprzez badania, eksperymenty - metody tak istotne i niezbędne.

... po drugie, musimy zrozumieć, że ludzkość nie może pozostać w stanie w jakim jest dzisiaj, w tym systemie - wyraźnie zorientowanym na zysk, ze stale rosnącą konsumpcją społeczeństwa - w kapitalizmie.

Zarówno czas, jak i natura wskazują, że istniejący porządek rzeczy jest już zbyt daleki od rzeczywistości. Zdecydowanie potrzebujemy zmian.

sztuka-rzezba-wystawa-spoleczenstwo-swiat-wspolczesny-samoedukacja

- PraySway - kolektyw Slavs and Tatars -

sztuka-rzezba-wystawa-spoleczenstwo-swiat-wspolczesny-samoedukacja (2)

- Stiletto - Nevin Aladag -

sztuka-rzezba-wystawa-spoleczenstwo-swiat-wspolczesny-samoedukacja-natura-ekologia-kultura-czlowiek (5)

- Arena I - Iza Tarasewicz -

sztuka-rzezba-wystawa-spoleczenstwo-swiat-wspolczesny-samoedukacja-natura-ekologia-kultura-czlowiek (2)

- Zamiast rzeźby: Pani Halina i stożki - Zofia Kulik -

sztuka-rzezba-wystawa-spoleczenstwo-swiat-wspolczesny-samoedukacja (3)

- Rosetta - Ioana Nemes -

sztuka-rzezba-wystawa-spoleczenstwo-swiat-wspolczesny-samoedukacja-natura-ekologia (4)

- Czarne lustro III - Vladimir Houdek -

Przydatne informacje:

Wystawa "Półprawda": zorganizowana w muzeum Królikarnia w Warszawie, gdzie prezentowane są dzieła artystów z Europy Środkowo-Wschodniej.

"W ciągu ostatnich dziesięciu lat, kiedy coraz więcej państw zaczyna podchodzić z nieufnością do globalizacji, a jako remedium na obecne problemy proponowany jest zwrot ku wartościom konserwatywnym, różnice pomiędzy Wschodem a Zachodem nabierają nowego znaczenia."

Gorąco polecam tam pójść jeśli jesteście w Warszawie.

Wystawa trwa od 10 września - do 22 października 2017 roku.

___________________

Wszystkie zdjęcia w tym blogpoście zostały wykonane przeze mnie.